Shloka 32
Śatarudrīya-prabhāva and Rudra’s Supremacy (शतरुद्रीयप्रभावः)
दहामाने वने तस्मिन् ससालसरलठद्रुमे । सचन्दनवरे रम्ये दिव्यौषधिविदीपिते,साल और सरल आदि वृक्षोंसे युक्त, श्रेष्ठ चन्दन-वृक्षसे सुशोभित तथा दिव्य ओषधियोंसे प्रकाशित उस रमणीय वनमें आग लग गयी थी और वह सब ओरसे जल रहा था
dahāmāne vane tasmin saśālasaralaṭhadrume | sacandanavare ramye divyauṣadhividīpite ||
నారదుడు పలికెను—శాల, సరళాది వృక్షాలతో నిండిన, ఉత్తమ చందనవృక్షాలతో శోభించిన, దివ్య ఔషధుల కాంతితో ప్రకాశించిన ఆ రమ్య వనంలో దావాగ్ని చెలరేగింది. ఆ వనం అన్ని వైపులా మండిపోతూ కనిపించింది.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse frames a sudden disaster in a sacred, resource-rich forest, implicitly highlighting dharma as timely, compassionate action—protecting beings and preserving what sustains life when crisis arises.
Nārada describes a beautiful forest—full of śāla and sarala trees, fine sandalwood, and luminous medicinal herbs—now engulfed by fire and burning in all directions.