Shloka 45
ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिः — Vyuṣṭi (Merit-Outcome) of Honoring Brāhmaṇas: Kṛṣṇa and Durvāsā
ततो मुनिगणा: सर्वे विस्मिता: कृष्णसंनिधौ । नेत्रै: पद्मदलप्रख्यैरपश्यंस्त जनार्दनम्
tato munigaṇāḥ sarve vismitāḥ kṛṣṇasaṃnidhau | netraiḥ padmadalaprakhyair apaśyaṃs taṃ janārdanam ||
అది విని కృష్ణసన్నిధిలో కూర్చున్న సమస్త మునిగణములు విస్మయముతో నిండిపోయిరి. పద్మదళములవలె వికసించిన నేత్రములతో వారు జనార్దనుని తిలకించిరి।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical-religious mood that arises in the proximity of the divine: true spiritual authority (the sages) responds not with argument but with reverent wonder, suggesting that dharma is ultimately grounded in direct recognition of the sacred and in humility before it.
Vāyudeva describes how the gathered sages, sitting near Kṛṣṇa, become amazed and fix their lotus-like, fully opened eyes upon Janārdana, emphasizing a moment of collective awe in Kṛṣṇa’s presence.