Shloka 34
ततो ममात्मा यो देहे सोग्निर्भूत्वा विनि:सृत: । गतश्न वरदं द्रष्टं सर्वलोकपितामहम्
tato mamātmā yo dehe so 'gnir bhūtvā viniḥsṛtaḥ | gataś ca varadaṃ draṣṭuṃ sarvalokapitāmaham ||
అప్పుడు నా దేహంలో ఉన్న ప్రాణమే అగ్నిరూపం ధరించి బయటికి వెళ్లి, సమస్త లోకాల పితామహుడు, వరదాత బ్రహ్మదేవుని దర్శించుటకు ఆయన లోకానికి గమించింది।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the yogic idea that the vital principle (prāṇa/ātmā) can transcend bodily limits and approach higher divine authorities; ethically, it frames spiritual striving and purity as a means to gain true guidance and blessings rather than relying on mere worldly power.
Vāyudeva narrates that the life-force within him, taking the form of fire, exited his body and traveled to Brahmā’s realm to obtain a direct audience with Brahmā, described as the boon-giver and grandsire of all worlds.