Shloka 22
ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिः — Vyuṣṭi (Merit-Outcome) of Honoring Brāhmaṇas: Kṛṣṇa and Durvāsā
(सिद्धचारणसंघैश्न प्रसन्नेरसपशोभित: । मत्तवारणसंयुक्तो नानापक्षिगणैर्युत: ।।
siddhacāraṇasaṅghaiś ca prasannair asapaśobhitaḥ | mattavāraṇasaṃyukto nānāpakṣigaṇair yutaḥ || tam adbhutam acintyaṃ ca dṛṣṭvā munigaṇas tadā | vismito hṛṣṭaromā ca babhūvāśrāvilekṣaṇaḥ ||
సిద్ధులు, చారణుల సమూహాలు ప్రసన్నులై ఆ పర్వతశోభను మరింత పెంచిరి. ఆ స్థలం మళ్లీ మత్తగజములతోను నానావిధ పక్షిగణములతోను సమృద్ధమైంది. ఈ అద్భుతమును, అచింత్యమును చూచి మునిగణము విస్మయముతో నిండిపోయి, రోమాంచితులై, ఆనందాశ్రువులతో నేత్రాలు తడిసిపోయినవి.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how contact with the divine or the extraordinary can transform a place and the hearts of the wise: true spiritual wonder (adbhuta) evokes reverence, joy, and devotional emotion rather than skepticism or pride.
Celestial beings (Siddhas and Cāraṇas) rejoice and beautify a mountain region; the locale becomes lively again with elephants and many birds. The sages witness this inconceivable marvel and respond with amazement, goosebumps, and tears of joy.