Shloka 25
Adhyāya 142: Cyavana, the Devas’ Arrogance, and Vāyu’s Counsel on Protecting Brāhmaṇas
राजर्षि मदिराश्व अपनी सुन्दरी कन्या विप्रवर हिरण्यहस्तको देकर देवताओंके लोकमें चले गये ।। लोमपादश्न राजर्षि: शान्तां दत्त्वा सुतां प्रभु: ऋष्यश्ज्भाय विपुलै: सर्वे: कामैरयुज्यत,प्रभावशाली राजर्षि लोमपादने मुनिवर ऋष्यशृंगको अपनी शान्ता नामवाली कन्या दान की थी, इससे उनकी सम्पूर्ण कामनाएँ पूर्णरूपसे सफल हुईं
bhīṣma uvāca | lomapādaś ca rājarṣiḥ śāntāṃ dattvā sutāṃ prabhuḥ | ṛṣyaśṛṅgāya vipulaiḥ sarvaiḥ kāmair ayujyata ||
భీష్ముడు పలికెను—రాజర్షి మదిరాశ్వుడు తన సుందరి కన్యను విప్రవరుడైన హిరణ్యహస్తునికి ఇచ్చి దేవలోకానికి వెళ్లెను. అలాగే ప్రభావశాలియైన రాజర్షి లోమపాదుడు ‘శాంతా’ అనే తన కుమార్తెను మునివరుడు ఋష్యశృంగునికి వివాహదానముగా ఇచ్చి, విస్తారమైన సంపదతో యుక్తుడై తన సమస్త లక్ష్యములు నెరవేర్చుకొనెను. ఇది బోధించేది—సత్పురుషులను గౌరవించి, తపస్వులను ఆదరించుట వలన ఇహపరములలో మంగళం కలుగును.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A king who acts according to dharma—honoring and supporting genuine spiritual excellence—gains both moral merit and practical welfare; righteous alliances and gifts made to worthy recipients are portrayed as conduits of prosperity and fulfillment.
Bhishma recounts that King Lomapada gave his daughter Shanta to the sage Rishyasringa; as a result, Lomapada became endowed with abundant blessings and achieved the fulfillment of his desires.