Shloka 9
Agastya-Māhātmya and Vasiṣṭha’s Protection of the Ādityas
Khalina Daityas; Sarayū Etiology
करोति कर्म यद् वैश्यस्तद् गत्वा हुपजीवति । कृषिगोरक्ष्यवाणिज्यमकुत्सा वैश्यकर्मणि
karoti karma yad vaiśyas tad gatvā hy upajīvati | kṛṣigorakṣyavāṇijyam akutsā vaiśyakarmaṇi ||
భీష్ముడు పలికెను—వైశ్యుడు చేయు కర్మనే ఆధారముగా చేసుకొని ప్రజలు జీవిక నడుపుదురు. కృషి, గోరక్షణ, వాణిజ్యము—ఇవి వైశ్యుని స్వకర్మలు; అందువల్ల తన వృత్తిపై అతడు హీనభావమో లజ్జయో పొందకూడదు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse affirms the dignity and necessity of the Vaiśya’s work—agriculture, cattle-tending, and trade—stating that society is sustained by these occupations and that one should not despise one’s rightful duty.
In the Anuśāsana Parva, Bhīṣma continues his instruction on dharma, describing the proper duties of the social orders; here he explains the Vaiśya’s role and its ethical importance for the livelihood of all.