Shloka 18
Agastya-Māhātmya and Vasiṣṭha’s Protection of the Ādityas
Khalina Daityas; Sarayū Etiology
व्याधिं कुलक्षयं चैव क्षिप्रं प्राप्रोति ब्राह्मण: । नगरीरक्षिणो भुड्क्ते श्वपचप्रवणो भवेत्
vyādhiṁ kulakṣayaṁ caiva kṣipraṁ prāpnoti brāhmaṇaḥ | nagarīrakṣiṇo bhuṅkte śvapacapravaṇo bhavet ||
భీష్ముడు పలికెను—అటువంటి అన్నం భుజించిన బ్రాహ్మణుడు త్వరగా వ్యాధిని పొందును; అతని కులక్షయమును కూడ శీఘ్రమే తెచ్చుకొనును. నగరరక్షకుని అన్నం భుజించువాడు శ్వపచస్థితికి (అంత్యజస్థితికి) ప్రవణుడగును.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that accepting and eating food associated with improper or morally tainted livelihoods brings serious consequences—personal suffering (disease) and social-spiritual decline (loss of lineage standing), emphasizing careful discernment in what one accepts as sustenance.
In Bhishma’s instruction on dharma (especially conduct and purity norms), he warns about the ethical and ritual implications of eating certain kinds of food, citing the Brahmin’s vulnerability to downfall when consuming such provisions, including food from a city-guard.