Shloka 67
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
तमहं प्राउ्जलिर्भूत्वा मृगपक्षिष्वथाग्निषु । धर्मे च शिष्यवर्गे च समपृच्छमनामयम्,तब मैंने हाथ जोड़कर आश्रमके मृग, पक्षी, अग्निहोत्र, धर्मांचरण तथा शिष्यवर्गका कुशल-समाचार पूछा
tam ahaṁ prāñjalir bhūtvā mṛgapakṣiṣv athāgniṣu | dharme ca śiṣyavarge ca samapṛccham anāmayam ||
అప్పుడు నేను చేతులు జోడించి ఆశ్రమంలోని జింకలు, పక్షులు, అగ్నిహోత్రం, ధర్మాచరణం మరియు శిష్యవర్గం క్షేమసమాచారం అడిగాను— అన్నీ నిరామయంగా ఉన్నాయా అని.
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
Respect for dharma is shown not only through words but through attentive concern for the whole āśrama ecosystem—living creatures, sacred rites, moral conduct, and the disciple community—seeking that all remain anāmaya (undisturbed and well).
Vāsudeva, approaching in humility with folded hands, asks after the welfare of the hermitage: whether the animals and birds are safe, the sacred fires are properly maintained, dharma is being observed, and the disciples are doing well.