Shloka 115
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
ततो&5हमन्रुवं बाल्याज्जननीमात्मनस्तथा । क्षीरोदनसमायुक्त भोजन हि प्रयच्छ मे,तब मैंने बालस्वभाववश अपनी मातासे कहा--“माँ! मुझे खानेके लिये दूध-भात दो”
tato ’ham anruvaṃ bālyāj jananīm ātmanaḥ tathā | kṣīrodanasamāyuktaṃ bhojanaṃ hi prayaccha me ||
అప్పుడు బాల్యస్వభావవశాత్తు నేను నా తల్లితో అన్నాను— “అమ్మా! నాకు తినడానికి పాలతో అన్నం ఇవ్వు.”
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
A simple childhood request becomes a narrative device: it foregrounds natural desire and dependence, which later dharma-teachings often refine into restraint, discernment, and responsible conduct.
Vasudeva recounts a moment from childhood when he asked his mother to give him milk-rice to eat, emphasizing the innocence and immediacy of a child’s appetite.