Shloka 10
Strī-dharma: Śiva’s Inquiry, Umā’s Consultation, and Gaṅgā’s Instruction
कल्यमुत्थाय यो मर्त्य: स्नात: शुक्लेन वाससा । तिलपात्र प्रयच्छेत ब्राह्मणेभ्य: समाहित:
kalyam utthāya yo martyaḥ snātaḥ śuklena vāsasā | tilapātraṃ prayacchet brāhmaṇebhyaḥ samāhitaḥ ||
లోమశుడు పలికెను—యే మానవుడు ప్రాతఃకాలంలో లేచి స్నానం చేసి, శుచిత్వముగల తెల్ల వస్త్రాలు ధరించి, మనస్సు ఏకాగ్రం చేసి బ్రాహ్మణులకు తిలపాత్రాన్ని దానం చేస్తాడో।
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that charity (dāna) becomes especially dharmic and fruitful when performed with bodily purity (bathing, clean white clothing) and mental focus (samāhita), and when offered respectfully to worthy recipients (Brahmins), here using sesame as a ritually significant gift.
Logaśa describes a prescribed morning observance: rising at dawn, bathing, dressing in clean white cloth, and giving a sesame-filled vessel to Brahmins with a concentrated mind, as part of a broader discussion on meritorious acts and their results.