Shloka 33
Umā–Maheśvara-saṃvāda: Varṇa-bhraṃśa, Ācāra (Vṛtta), and Karmic Ascent/Decline
वह सौ जन्मोंतक नरकमें पकाया जाता है। ऋषिगण कभी उसके उद्धारका अनुमोदन नहीं करते हैं ।।
saḥ śatajanmāntakaṁ narake pacāyate | ṛṣigaṇāḥ kadācana tasya uddhāram anumodante na || tasmād gāvo na pādena spraṣṭavyā vai kadācana | brāhmaṇaś ca mahātejā dīpyamānas tathānalaḥ ||
ధర్ముడు పలికెను— అటువంటి వాడు వంద జన్మలపాటు నరకంలో దహించబడతాడు; ఋషులు అతని విముక్తిని ఎప్పటికీ అనుమోదించరు. కనుక తన శ్రేయస్సును కోరే ధర్మనిష్ఠుడు ఎప్పుడూ పాదంతో గోవులను, మహాతేజస్సుగల బ్రాహ్మణుని, అలాగే జ్వలించే అగ్నిని తాకకూడదు. ఈ మూడింటిపై పాదం ఎత్తినవానికి కలిగే దోషాలను నేను వివరించాను.
धर्म उवाच
Educational Q&A
One should never show contempt by touching with the foot what is held sacred—cows, Brahmins, and fire. Disrespect toward these is portrayed as a grave adharma with severe karmic consequences.
Dharma, in a didactic context typical of the Anuśāsana Parva, lays down a rule of conduct and warns of the punishment awaiting those who violate it, emphasizing that even sages do not endorse the offender’s release.