Shloka 2
Umā–Maheśvara-saṃvāda: Varṇa-bhraṃśa, Ācāra (Vṛtta), and Karmic Ascent/Decline
विष्णुरुवाच ब्राह्मणानां परीवादो मम विद्वेषणं महत् । ब्राह्मणै: पूजितैर्नित्यं पूजितो5हं न संशय:,भगवान् विष्णु बोले--इन्द्र! ब्राह्मणोंकी निन्दा करना मेरे साथ महान् द्वेष करनेके समान है तथा ब्राह्मणोंकी पूजा करनेसे सदा मेरी भी पूजा हो जाती हैं--इसमें संशय नहीं है
viṣṇur uvāca—brāhmaṇānāṃ parīvādo mama vidveṣaṇaṃ mahat | brāhmaṇaiḥ pūjitair nityaṃ pūjito ’haṃ na saṃśayaḥ ||
భగవాన్ విష్ణువు పలికెను—ఇంద్రా! బ్రాహ్మణులను నిందించడం అనగా నాపై మహా ద్వేషం పెట్టుకున్నట్లే. బ్రాహ్మణులను నిత్యం పూజిస్తే నన్ను కూడా పూజించినట్లే—ఇందులో సందేహం లేదు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that ethical speech and reverence toward brāhmaṇas are integral to dharma: slandering them is treated as hostility toward Viṣṇu himself, while honoring them is counted as honoring Viṣṇu.
Within Bhīṣma’s discourse, a citation is given in which Viṣṇu states a principle to Indra: the social-religious order is upheld by respecting brāhmaṇas, and such respect is directly linked to devotion to Viṣṇu.