Shloka 8
Nārāyaṇa-tejas: Kṛṣṇa’s Vrata, the Fire-Manifestation, and the Sages’ Inquiry (अनुशासन पर्व, अध्याय १२६)
दुरन्वयं दुष्प्रधर्ष दुरापं दुरतिक्रमम् । सर्व वै तपसाभ्येति तपो हि बलवत्तरम्
dur anvayaṁ duṣpradharṣa durāpaṁ duratikramam | sarvaṁ vai tapasābhyeti tapo hi balavattaram ||
సంబంధం ఏర్పరచుకోవడం అత్యంత కష్టం, అజేయం, దుర్లభం, దాటలేనిది—అటువంటి సమస్తమూ తపస్సుతో సాధ్యమవుతుంది; ఎందుకంటే తపస్సు బలం అత్యంత మహత్తరమైనది.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Tapas—disciplined austerity and self-restraint—has the greatest power; it makes even what is normally unapproachable, unassailable, rare, or hard to surpass become attainable.
In Anushasana Parva’s instruction-focused setting, Bhishma continues to teach dharma and right conduct, emphasizing that sustained ascetic discipline is a decisive means for achieving difficult goals and overcoming formidable barriers.