Shloka 24
Śāṇḍilī–Sumanā-saṃvāda: Sat-strī-samudācāra and Pati-dharma
Conduct of the Virtuous Wife
न वृत्तं मन्यते तस्य मन््यते न च पातकम् | तथा स्वकर्मनिर्वत्तं न पुण्यंन च पापकम्,ब्रह्मनिष्ठ पुरुष कर्तापनके अभिमानसे रहित होता है। अतः उसके किये हुए कर्मको न पुण्य माना जाता है न पाप। उसे अपने कर्मजनित पुण्य और पापकी प्राप्ति होती ही नहीं है
na vṛttaṁ manyate tasya manyate na ca pātakam | tathā svakarmanirvṛttaṁ na puṇyaṁ na ca pāpakam ||
బ్రహ్మనిష్ఠుడైన అతనికి ఏ కార్యమూ ‘పుణ్యం’గా పరిగణింపబడదు, ఏదీ ‘పాపం’గా కూడా కాదు. అలాగే స్వధర్మం వల్ల జరిగే కర్మ కూడా అతనికి పుణ్యమూ కాదు పాపమూ కాదు; ఎందుకంటే అతడు కర్తృత్వాభిమానరహితుడు.
व्यास उवाच
Educational Q&A
A person established in Brahman and free from the ego of doership is not bound by action: his deeds are not counted as merit or sin, because the binding factor—self-centered agency and attachment to results—has been dissolved.
Vyāsa is explaining a doctrinal point within Anuśāsana Parva: the spiritual status of the Brahman-abiding person. He clarifies that even when such a person performs his own duties (svakarma), those actions do not generate karmic merit or demerit.