Shloka 8
Dvaipāyana–Kīṭa Saṃvāda: Karmic Memory, Fear of Death, and Embodied Pleasure
पूर्व तु मनसा त्यक्त्वा तथा वाचाथ कर्मणा । न भक्षयति यो मांसं त्रिविधं स विमुच्यते
pūrvaṁ tu manasā tyaktvā tathā vācātha karmaṇā | na bhakṣayati yo māṁsaṁ trividhaṁ sa vimucyate ||
భీష్ముడు అన్నాడు: ఎవడు ముందుగా మనస్సులో, తరువాత వాక్కులో, ఆపై కర్మలో హింసను త్యజించి—అందువల్ల మాంసం భక్షించడో—వాడు త్రివిధ హింసాకలుషం నుండి విముక్తుడవుతాడు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
True non-violence must be practiced on three levels—mind, speech, and action. When a person progressively abandons harm in thought, word, and deed, and refrains from eating meat, they become free from the दोष (taint) associated with these three forms of हिंसा.
In the Anuśāsana Parva’s instruction section, Bhīṣma is teaching principles of dharma. Here he explains an ethical discipline: renouncing violence internally and externally, expressed concretely through abstention from meat, leading to release from the impurity of threefold हिंसा.