Shloka 29
मांसपरिवर्जन-प्रशंसा (Praise of Abstention from Meat) / Ethics of Ahiṃsā in Diet and Rite
न याति नरकं घोरें संसारांश्व न सेवते । सर्वकामसमायुक्तः प्रेत्य चाप्यश्नुते सुखम्,नरेश्वर! जो मनुष्य वेद, न्याय, धर्म और इतिहासके जाननेवाले एक हजार ब्राह्मणोंको भोजन कराता है, वह घोर नरक और संसारचक्रमें नहीं पड़ता। इहलोकमें उसकी सारी कामनाएँ पूर्ण होती हैं और मरनेके बाद वह परलोकमें सुख भोगता है
na yāti narakaṃ ghore saṃsārāṃś ca na sevate | sarvakāmasamāyuktaḥ pretya cāpy aśnute sukham, nareśvara |
అతడు ఘోర నరకానికి పోడు; సంసారచక్ర బంధనంలోనూ ఉండడు. అతని కోరికలన్నీ నెరవేరుతాయి; మరణానంతరం కూడా సుఖాన్ని అనుభవిస్తాడు.
युधिछ्िर उवाच
Educational Q&A
Generous hospitality—especially feeding learned and virtuous brāhmaṇas—is presented as a powerful dharmic act whose fruit is both worldly fulfillment and posthumous well-being, protecting one from hellish consequences and continued bondage to saṃsāra.
Yudhiṣṭhira addresses a king and states the spiritual and ethical reward of feeding a thousand brāhmaṇas learned in Veda, nyāya, dharma, and itihāsa, emphasizing the merit (puṇya) and auspicious afterlife results of such charity.