Shloka 132
Ahiṃsā as Threefold Restraint (Mind–Speech–Action) and the Ethics of Consumption
अपरस्मिन् कथायोगे भूय: श्रोष्यसि भारत । एतन्मया महाराज ब्रह्मणो वदत: पुरा
aparasmin kathāyoge bhūyaḥ śroṣyasi bhārata | etan mayā mahārāja brahmaṇo vadataḥ purā ||
యుధిష్ఠిరుడు అన్నాడు—ఓ భారతా! మరొక సంభాషణా సందర్భంలో నీవు దీనిని మళ్లీ వినగలవు. మహారాజా! పూర్వకాలంలో బ్రహ్మదేవుడు పలుకుతుండగా, ఆయన ముఖం నుంచే నేను ఈ విషయాలను విన్నాను. నీవు అడిగినందున, నేను విన్నట్లే యథార్థంగా నీకు వివరించాను. రాజా, ఇది విని నీవు ఎల్లప్పుడూ ధర్మంలో మనస్సు నిలుపు.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes faithful transmission of dharma-teaching: Yudhiṣṭhira claims he is repeating what he once heard from Brahmā, and urges the listener to keep the mind steadily engaged in dharma.
Yudhiṣṭhira concludes or frames a teaching by noting that the same topic will be heard again in another narrative setting, and he authenticates his account by tracing it back to Brahmā’s earlier discourse.