Shloka 61
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
जो बारह महीनोंतक सदा तेरहवें दिन हविष्यात्र भोजन करता है, उसे देवसत्रका फल प्राप्त होता है ।।
bhīṣma uvāca | yo dvādaśa māsān yāvat sadā trayodaśe dine haviṣyāśanaṁ karoti, sa devasatrasya phalaṁ prāpnoti || raktapadmodayaṁ nāma vimānaṁ sādhayen naraḥ | jātarūpaprayuktaṁ ca ratnasañcayabhūṣitam || tasmin devakanyābhiḥ paripūrṇe divyābharaṇabhūṣite mahāśobhā bhavati | tatra pavitrā sugandhiḥ sadā pravartate, tad divyaṁ vimānaṁ vāyavyāstreṇa śobhayamānam ||
భీష్ముడు పలికెను—ఎవడు పన్నెండు నెలలపాటు త్రయోదశి తిథిన నిత్యము హవిష్యాన్నమును భుజించునో, వాడు దేవసత్రఫలమును పొందును. అతనికి ‘రక్తపద్మోదయ’ అను దివ్య విమానము లభించును—సువర్ణజటితము, రత్నసంచయభూషితము. అందులో దేవకన్యలు నిండియుండును; దివ్యాభరణములతో అది ప్రకాశించును. దానినుండి పవిత్ర సుగంధము నిరంతరము వ్యాపించును; వాయవ్యాస్త్రప్రభతో ఆ విమానము మరింత శోభించును.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Steady, time-bound self-restraint in diet and ritual conduct—performed with regularity over a full year—is presented as dharmic practice that yields great merit, comparable to major sacrificial rites, and culminates in exalted heavenly attainments.
Bhishma is describing the specific fruit of a vow: eating haviṣya on each thirteenth lunar day for twelve months. He then depicts the resulting reward as the attainment of a jewel-and-gold adorned celestial vimāna named Raktapadmodaya, populated by divine maidens and shining with divine splendor.