Shloka 11636
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
युगकल्पसहस्राणि त्रीण्यावसति वै सुखम् । वहाँ उसे अमृतका आहार प्राप्त होता है तथा वह तृष्णारहित हो वहाँ रहकर आनन्द भोगता है। राजन! वह दिव्यरूपधारी पुरुष राजर्षियोंद्वारा वर्णित देवर्षियोंके चरित्रका श्रवण-मनन करता है और श्रेष्ठ विमानपर आरूढ़ हो मनोरम सुन्दरियोंके साथ मदोन्मत्तभावसे रमण करता हुआ तीन हजार युगों एवं कल्पोंतक वहाँ सुखपूर्वक निवास करता है
yugakalpasahasrāṇi trīṇy āvasati vai sukham |
భీష్ముడు పలికెను—అతడు అక్కడ మూడు వేల యుగ-కల్పాల వరకు సుఖంగా నివసిస్తాడు. అక్కడ అతనికి అమృతసమానమైన ఆహారం లభిస్తుంది; తృష్ణా-ఆకాంక్షలేని వాడై ఆనందాన్ని అనుభవిస్తాడు. రాజా! ఆ దివ్యరూపధారి పురుషుడు రాజర్షులు వర్ణించిన దేవర్షుల చరిత్రలను శ్రవణ-మనన చేస్తూ, శ్రేష్ఠ విమానంపై ఆరూఢుడై, మనోహర సుందరీమణులతో మదోన్మత్త భావంతో క్రీడిస్తూ అక్కడ మూడు వేల యుగ-కల్పాల వరకు సుఖంగా నివసిస్తాడు।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes karmaphala: righteous merit can yield prolonged heavenly enjoyment, characterized by abundance (nectar-like sustenance) and the absence of craving. It also highlights śravaṇa and manana—listening to and reflecting on the exemplary lives of sages—as a sustaining, elevating practice even in exalted states.
Bhishma describes to the king the posthumous condition of a meritorious person: he attains a divine form, lives for an immense duration (three thousand yugas and kalpas) in a celestial realm, rides a splendid vimana, enjoys the company of beautiful maidens, and engages in hearing and contemplating the deeds of devarishis as recounted by royal sages.