Shloka 27
उपवासफलात्मकविधिः — Upavāsa as Yajña-Equivalent Merit
Angiras Teaching
श्रावणं नियतो मासमेकभक्तेन य: क्षिपेत् यत्र तत्राभिषेकेण युज्यते ज्ञातिवर्धन:
śrāvaṇaṁ niyato māsam ekabhaktena yaḥ kṣipet | yatra tatrābhiṣekeṇa yujyate jñātivardhanaḥ ||
మనస్సు, ఇంద్రియాలను నియంత్రించి శ్రావణ మాసాన్ని రోజుకు ఒక్కసారే భోజనం చేసి గడిపినవాడు, ఎక్కడెక్కడో తీర్థాలలో స్నాన-అభిషేకం చేసినంత పుణ్యఫలాన్ని పొందుతాడు; తన కులబంధువుల అభివృద్ధికి కారణమవుతాడు.
अंगियरा उवाच
Educational Q&A
Disciplined observance—especially self-restraint of mind and senses and eating only once daily during the month of Śrāvaṇa—yields great religious merit comparable to extensive pilgrimage bathing, and it supports the flourishing of one’s family and kin.
Aṅgiras is describing the fruit (phala) of a specific monthly vow: spending Śrāvaṇa in regulated conduct with ekabhakta. The verse frames the practice as an accessible substitute for traveling to many tīrthas, emphasizing ethical self-control and social benefit (increase of one’s jñātis).