Shloka 47
Gautama–Śakra Saṃvāda: Karma, Loka-bheda, and the Restoration of the Elephant
गोमती कौशिकीं पम्पां महात्मानो धृतव्रता: । सरस्वतीदृषद्धत्यौ यमुनां ये तु यान्ति च
gomatīṁ kauśikīṁ pampāṁ mahātmāno dhṛtavratāḥ | sarasvatīdṛṣadvatyau yamunāṁ ye tu yānti ca
ధృతరాష్ట్రుడు పలికెను—“గోమతి, కౌశికీ, పంపా—అలాగే సరస్వతి, దృషద్వతి, యమునా—ఈ నదుల తీర్థాలకు యాత్రచేసే మహాత్ములు, దృఢవ్రతులు (ఆ పుణ్యఫలాన్ని పొందుతారు).”
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
Steadfastness in vows (vrata) and reverent pilgrimage to sacred rivers are presented as dharmic disciplines that purify and generate spiritual merit (puṇya), emphasizing inner resolve alongside outward sacred travel.
In a tirtha-focused passage of the Anuśāsana Parva, Dhṛtarāṣṭra enumerates sacred waters—Gomatī, Kauśikī, Pampā, Sarasvatī, Dṛṣadvatī, and Yamunā—describing the conduct of great-souled vow-keepers who go to these places, as part of a broader discussion of pilgrimage and its fruits.