Shloka 5
ब्रह्मस्वहरण-निषेधः — Prohibition of Appropriating Brahmin Property
Brahmasva
चाण्डाल उवाच ब्राह्मणस्य गवां राजन् द्वियतीनां रज: पुरा । सोममुध्वंसयामास त॑ सोम॑ येडपिबन् द्विजा:,चाण्डालने कहा--राजन्! पहलेकी बात है--एक ब्राह्मणकी कुछ गौओंका अपहरण किया गया था। जिस समय वे गौएँ हरकर ले जायी जा रही थीं, उस समय उनकी दुग्धकणमिश्रित चरणधूलिने सोमरसपर पड़कर उसे दूषित कर दिया। उस सोमरसको जिन ब्राह्मणोंने पीया, वे तथा उस यज्ञकी दीक्षा लेनेवाले राजा भी शीघ्र ही नरकमें जा गिरे। उन यज्ञ करानेवाले समस्त ब्राह्मणोंसहित राजा ब्राह्मणके अपहृत धनका उपयोग करके नरकगामी हुए
cāṇḍāla uvāca | brāhmaṇasya gavāṃ rājan dvijatīnāṃ rajaḥ purā | somam udhvaṃsayāmāsa tat somaṃ ye ’dapiban dvijāḥ ||
చండాలుడు అన్నాడు— రాజా! పూర్వకాలంలో ఒక బ్రాహ్మణుని కొన్ని గోవులను అపహరించారు. వాటిని తోలుకుంటూ తీసుకెళ్తున్నప్పుడు వాటి కాళ్ల ధూళి—పాలకణాలతో కలిసినది—సోమరసంపై పడి దానిని కలుషితం చేసింది. ఆ సోమాన్ని తాగిన ద్విజులు, అలాగే ఆ యజ్ఞానికి దీక్ష తీసుకున్న రాజు—వారందరూ త్వరలోనే నరకానికి పడ్డారు. బ్రాహ్మణుని అపహృత ధనంతో నడిచిన ఆ యజ్ఞం వల్ల రాజు ఋత్వికులతో సహా నరకగామి అయ్యాడు।
चाण्डाल उवाच
Educational Q&A
A sacrifice does not become meritorious merely by correct ritual form; if it is supported by stolen or unrighteous wealth, it becomes tainted, and both patron and priests share the karmic consequence.
The Caṇḍāla recounts an earlier incident: cows belonging to a Brāhmaṇa were unlawfully taken; as they were driven away, dust from their hooves fell into the Soma and defiled it. Those who drank it—together with the initiated king and officiants connected with the rite—incurred grave downfall because the ritual was linked to the wrongdoing.