Shloka 25
Āloka-dāna (Dīpa-dāna), Sumanas–Dhūpa–Dīpa Phala: Manu–Suvarṇa and Śukra–Bali Exempla
अब यज्ञसम्बन्धी तथा अयज्ञोपयोगी वृक्षोंका वर्णन सुनो। असुरोंके लिये हितकर तथा देवताओंके लिये प्रिय जो पुष्पमालाएँ होती हैं, उनका परिचय सुनो ।।
atha yajñasambandhī tathā ayajñopayogī vṛkṣāṇāṃ varṇanaṃ śṛṇu | asurāṇāṃ hitakarā devatānāṃ ca ye priyāḥ puṣpamālā bhavanti tāṣāṃ paricayaṃ śṛṇu || rākṣasām uragāṇāṃ ca yakṣāṇāṃ ca tathā priyāḥ | manuṣyāṇāṃ pitṝṇāṃ ca kāntāś cānu-pūrvaśaḥ ||
శుక్రుడు అన్నాడు—ఇప్పుడు యజ్ఞసంబంధమైనవి మరియు యజ్ఞేతర వినియోగానికి పనికివచ్చే వృక్షాల వర్ణన విను. అసురులకు హితకరమై దేవతలకు ప్రియమైన పుష్పమాలల పరిచయమును కూడా విను. క్రమంగా రాక్షసులకు, నాగులకు, యక్షులకు, మనుష్యులకు, పితృదేవతలకు ప్రియమై మనోహరంగా అనిపించే ఔషధి-వనస్పతుల వర్ణనను కూడా నేను చెప్పుదును—విను.
शुक्र उवाच
Educational Q&A
The verse frames a dharmic, ordered understanding of nature: plants and garlands are not merely decorative but have ritual and cosmological appropriateness, differing by context (sacrificial vs. non-sacrificial) and by the beings or rites they are associated with (Devas, Asuras, Pitṛs, etc.).
Śukra begins a systematic catalogue: he announces that he will describe trees and herbs—first distinguishing those used in yajña from those used outside it—and then identifying which flower-garlands and plants are considered pleasing or beneficial to various classes of beings, proceeding in sequence.