Shloka 64
Śama-prāptiḥ — Gautamī–Lubdhaka–Pannaga–Mṛtyu–Kāla-saṃvāda
Restraint through the Analysis of Karma and Time
धिड़मृत्युं च दुरात्मानं क्रूरं दु:खकरं सताम् | त्वां चैवाहं वधिष्यामि पापं पापस्य कारणम्
dhiṅ mṛtyuṁ ca durātmānaṁ krūraṁ duḥkhakaraṁ satām | tvāṁ caivāhaṁ vadhiṣyāmi pāpaṁ pāpasya kāraṇam ||
సత్పురుషులకు దుఃఖం కలిగించే ఆ క్రూరమైన దురాత్మ మరణానికి ధిక్కారం! నీవు ఈ పాపానికి కారణమే. అందుచేత, ఓ పాపాత్మా, నేను నిన్ను తప్పక సంహరిస్తాను.
लुब्धक उवाच
Educational Q&A
The verse dramatizes moral outrage at suffering inflicted upon the virtuous: cruelty and the forces that occasion wrongdoing are condemned, and the speaker frames his intended violence as retribution against a perceived source of sin—raising the ethical tension between righteous indignation and retaliatory harm.
The hunter (लुब्धक) denounces Death as cruel and harmful to the good, then turns to address another party as the cause of the sinful situation and vows to kill that ‘sinful one,’ expressing a resolve for violent reprisal.