Shloka 16
Satyavatī’s Disclosure and the Summoning of Vyāsa
Niyoga for Kuru Succession
मा वधी: कस्य कासीति कि हिनत्सि सुतानिति । पुत्रध्नि सुमहत् पापं सम्प्राप्तं ते सुगर्हितम्,“अरी! इस बालकका वध न कर, तू किसकी कन्या है? कौन है? क्यों अपने ही बेटोंको मारे डालती है। पुत्रधातिनि! तुझे पुत्रहत्याका यह अत्यन्त निन्दित और भारी पाप लगा है!
mā vadhīḥ kasya kāsīti kiṁ hinatsi sutān iti | putradhni sumahat pāpaṁ samprāptaṁ te sugārhitam ||
“ఆపుము! ఇతనిని చంపవద్దు! నీవెవరి కుమార్తె—నీవెవరు? ఎందుకు నీ స్వంత కుమారులను సంహరిస్తున్నావు? ఓ పుత్రఘాతినీ! నీపై అత్యంత నిందనీయం, మహాపాపమైన పుత్రహత్యాపాపం వచ్చి పడింది.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse condemns the killing of one’s own children as a grievous, socially and morally censured sin, reinforcing dharma as restraint from unjust violence—especially against dependents.
A speaker (reported by Vaiśampāyana) urgently stops a woman from killing a child, questions her identity and motive, and declares that the act constitutes a great and blameworthy sin of child-slaying.