Shloka 11
Āpava
Vasiṣṭha) and the Vasus: the Kāmadhenu Theft and the Curse (Śaṃtanu–Gaṅgā Saṃvāda
अष्टक उवाच तांस्ते ददामि मा प्रपत प्रपात॑ ये मे लोका दिवि राजेन्द्र सन्ति । यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि श्रिता- स्तानाक्रम क्षिप्रमपेतमोह:,अष्टक बोले--राजेन्द्र! स्वर्गमें मेरे लिये जो लोक विद्यमान हैं, वे सब आपको देता हूँ; परंतु आपका पतन न हो। अन्तरिक्ष या द्युलोकमें मेरे लिये जो स्थान हैं, उनमें आप शीघ्र ही मोहरहित होकर चले जाया
Aṣṭaka uvāca: tāṁs te dadāmi mā prapata prapāta ye me lokā divi rājendra santi | yady antarīkṣe yadi vā divi śritās tān ākram kṣipram apetamohāḥ ||
అష్టకుడు అన్నాడు—రాజేంద్రా! స్వర్గంలో నాకు చెందిన లోకాలు ఏవైతే ఉన్నాయో, అవన్నీ నేను మీకు ఇస్తున్నాను; మీరు పతనమవకండి. అలాగే అంతరిక్షంలో గానీ స్వర్గలోకంలో గానీ నాకు ఉన్న స్థానాలపై మీరు త్వరగా, మోహరహితుడై, అధిరోహించండి.
अष्टक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical generosity and compassion: Aṣṭaka offers his own earned heavenly merit/realms to save another from spiritual or existential downfall, urging swift ascent free from delusion.
Aṣṭaka addresses a king in danger of “falling” and offers him the celestial abodes that belong to Aṣṭaka, telling him to ascend immediately—whether those abodes lie in the mid-region or in heaven—once his confusion is removed.