Shloka 19
Ādi Parva, Adhyāya 90 — Pūror Vaṃśa, Kuru-Pravara, and the Janamejaya Line
Genealogical Recitation
तथावसं नन्दने कामरूपी संवत्सराणामयुतं शतानाम् | सहाप्सरोभिविंहरन् पुण्यगन्धान् पश्यन् नगान् पुष्यितांश्चवारुरूपान्,इसी प्रकार मैं नन््दनवनमें इच्छानुसार रूप धारण करके अप्सराओंके साथ विहार करता हुआ दस लाख वर्षोतक रहा। वहाँ मुझे पवित्र गन्ध और मनोहर रूपवाले वृक्ष देखनेको मिले, जो फूलोंसे लदे हुए थे
tathāvasan nandane kāmarūpī saṃvatsarāṇām ayutaṃ śatānām | sahāpsarobhir viharān puṇyagandhān paśyan nagān puṣpitāṃś ca vāru-rūpān ||
ఇలా నందనవనంలో ఇష్టానుసారంగా రూపం ధరించి అప్సరలతో కలిసి విహరిస్తూ నేను పదిలక్షల సంవత్సరాలు గడిపాను. అక్కడ పుష్పభారంతో వంగిన, పవిత్రమైన మంగళ సువాసన గల అద్భుత వృక్షాలను, నానావిధ పర్వతాలను చూశాను—పూర్వపుణ్యఫలంగా లభించిన స్వర్గసుఖచిత్రం, అయినా కాలపరిమితికి బద్ధమే.
अष्टक उवाच
Educational Q&A
Celestial pleasures and long lifespans are presented as results of accumulated merit, yet they remain time-bound; the verse subtly contrasts dazzling enjoyment with the underlying impermanence of all experiences, even in heaven.
Aṣṭaka recounts his stay in Indra’s Nandana grove, describing his ability to take forms at will and his prolonged enjoyment with Apsarases amid fragrant, blossom-laden trees and beautiful scenery.