Shloka 9
ययाति–शक्रसंवादः
Speech-Ethics and Forbearance in the Celestial Court
राज्ञा पुत्रफलं देयमिति मे निश्चिता मतिः । अपीदानीं स धर्मात्मा इयान्मे दर्शनं रह:,“मेरे याचना करनेपर राजा मुझे पुत्ररूप फल दे सकते हैं, इस बातका मुझे पूरा विश्वास है; परंतु कया वे धर्मात्मा नरेश इस समय मुझे एकान्तमें दर्शन देंगे?”
rājñā putraphalaṁ deyam iti me niścitā matiḥ | apīdānīṁ sa dharmātmā iyān me darśanaṁ rahaḥ ||
నేను కోరితే రాజు నాకు కుమారఫలాన్ని ఇవ్వగలడని నా నిశ్చయం. కానీ ఆ ధర్మాత్ముడు ఈ సమయంలో నాకు ఏకాంత దర్శనం ఇస్తాడా?
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical kingship: a dharmic ruler is expected to be capable of granting legitimate requests (here, the boon of offspring), yet access to power should be sought with propriety—hence the concern for a private, respectful audience rather than public pressure.
The speaker expresses confidence that the king can grant a boon resulting in a son, but wonders whether the king—described as dharmātmā—will meet him privately at that moment, implying an impending request that requires discretion.