Shloka 53
Tapovana-praveśaḥ — The King’s Entry into the Sacred Grove and Vision of the Āśrama
प्रजापतिपतिर्देव: सुरनाथो महाबल: । श्रीवत्साड्को हृषीकेश: सर्वदैवतपूजित:,जो प्रजापतियोंके भी पति, दिव्यस्वरूप, देवताओंके रक्षक, महाबली, श्रीवत्सचिह्नसे सुशोभित, इन्द्रियोंके अधिष्ठाता तथा सम्पूर्ण देवताओंद्वारा पूजित हैं
vaiśaṃpāyana uvāca | prajāpati-patir devaḥ sura-nātho mahā-balaḥ | śrīvatsāṅko hṛṣīkeśaḥ sarva-daivata-pūjitaḥ |
వైశంపాయనుడు చెప్పెను—ఆయన ప్రజాపతులకూ అధిపతి, దివ్యస్వరూపుడు, దేవనాథుడు, మహాబలవంతుడు; శ్రీవత్సచిహ్నంతో అలంకృతుడు, ఇంద్రియాధీశ్వరుడైన హృషీకేశుడు, సమస్త దేవతలచే పూజింపబడువాడు।
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
True devotion is directed toward the highest divine principle—one who stands above even the cosmic progenitors and is acknowledged by all gods—thereby aligning reverence with dharmic hierarchy and cosmic order.
Vaiśaṃpāyana offers a laudatory description (stuti) of Hṛṣīkeśa/Viṣṇu-Kṛṣṇa, listing epithets that establish his supremacy, protective role, and universal worship.