Shloka 15
Tapovana-praveśaḥ — The King’s Entry into the Sacred Grove and Vision of the Āśrama
कामक्रोधोद्धवान् दोषान् निरस्य च नराधिपा: । धर्मेण दण्डं दण्ड्येषु प्रणयन््तोडन््वपालयन्,उन दिनों राजालोग काम और क्रोधजनित दोषोंको दूर करके दण्डनीय अपराधियोंको धर्मानुसार दण्ड देते हुए पृथ्वीका पालन करते थे
Vaiśampāyana uvāca: kāma-krodhoddhavān doṣān nirāsya ca narādhipāḥ | dharmeṇa daṇḍaṃ daṇḍyeṣu praṇayanto 'nvapālayan ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఆ రోజుల్లో రాజులు కామక్రోధజనిత దోషాలను విడిచిపెట్టి, దండనార్హులైనవారికి ధర్మానుసారంగా శిక్ష విధిస్తూ, భూమిని పరిరక్షించి పాలించేవారు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A ruler must first restrain inner vices—especially desire and anger—and then administer punishment only in accordance with dharma; ethical self-mastery is presented as the foundation of just governance.
Vaiśampāyana describes an earlier ideal order: kings removed kāma- and krodha-born faults and maintained the realm by righteously punishing those who were punishable, thereby protecting the earth.