Shloka 10
Aṃśāvataraṇa-kathana (Catalog of Divine/Asuric Portions in Human Births) — Chapter 61
ददावथ विषं पापो भीमाय धृतराष्ट्रज: । जरयामास तद् वीर: सहान्तेन वृकोदर:,उस पापी धृतराष्ट्रपुत्ने भीमसेनको विष दे दिया, किंतु वीरवर भीमसेनने भोजनके साथ उस विषको भी पचा लिया
Vaiśampāyana uvāca |
dadāva tha viṣaṃ pāpo bhīmāya dhṛtarāṣṭrajaḥ |
jarayāmāsa tad vīraḥ sahāntena vṛkodaraḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను— ఆ పాపి ధృతరాష్ట్రపుత్రుడు భీమునికి విషమిచ్చెను; కాని వీరుడు వృకోదరుడు దానిని భోజనముతో కూడ జీర్ణించెను।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how adharma expresses itself through covert harm and deceit, while true strength includes endurance and moral contrast: the aggressor’s wickedness is exposed, and the victim’s extraordinary fortitude becomes evident.
A son of Dhṛtarāṣṭra administers poison to Bhīma, intending to kill him; however, Bhīma (Vṛkodara) digests the poison along with his food, surviving the treacherous attempt.