Shloka 7
भूमिभार-निवारणप्रसङ्गः (Bhūmibhāra-nivāraṇa-prasaṅgaḥ) — The Motif of Relieving Earth’s Burden
ततो राजाब्रवीद् वाक््यं सदस्यैश्नोदितो भृशम् | काममेतद् भवत्वेवं यथा55सत्तीकस्प भाषितम्,तदनन्तर सभासदोंके बार-बार प्रेरित करनेपर राजा जनमेजयने यह बात कही --'अच्छा, आस्तीकने जैसा कहा है, वही हो
tato rājābravīd vākyam sadasyaiś codito bhṛśam | kāmam etad bhavatv evaṃ yathāstīkasya bhāṣitam ||
అనంతరం సభాసదులు పదేపదే బలంగా ప్రేరేపించగా రాజు జనమేజయుడు పలికెను—“అలాగే; ఆస్తీకుడు చెప్పినట్లే జరగుగాక।”
शौनक उवाच
Educational Q&A
A ruler should be willing to restrain personal determination when wise counsel and the moral sense of the assembly indicate a more dharmic course; assent to righteous advice is itself a mark of good kingship.
In the context of the serpent-sacrifice (sarpasatra), the courtiers repeatedly urge the king, and Janamejaya formally agrees to act exactly as Āstīka has spoken—signaling acceptance of Āstīka’s intervention.