Shloka 27
Janamejaya’s Request for Expansion; Vaiśampāyana’s Authorization and Phalāśruti of the Mahābhārata
Jaya
ततो वेदविदस्तात सदस्या: सर्व एव तम् | राजानमूचु: सहिता लभतां ब्राह्मणो वरम्,तब सम्पूर्ण वेदवेत्ता सभासदोंने एक साथ संगठित होकर राजासे कहा--'ब्राह्मणको (स्वीकार किया हुआ) वर मिलना ही चाहिये”
tato vedavidastāta sadasyāḥ sarva eva tam | rājānam ūcuḥ sahitā labhatāṃ brāhmaṇo varam ||
అప్పుడు వేదవిదులైన సభాసదులందరూ కలిసి రాజుతో అన్నారు—“బ్రాహ్మణుడు (ప్రదత్తమైన) వరాన్ని తప్పక పొందాలి.”
आस्तीक उवाच
Educational Q&A
A ruler must uphold dharma by honoring a promised boon—especially one granted to a brāhmaṇa—since fidelity to one’s word sustains moral order and legitimacy.
During the proceedings, the Veda-versed assembly members collectively address the king and urge him to allow the brāhmaṇa (Āstīka) to receive the boon that has been offered, reinforcing the obligation to keep the grant.