Shloka 1
Janamejaya’s Request for Expansion; Vaiśampāyana’s Authorization and Phalāśruti of the Mahābhārata
Jaya
/ अपन प्रात बछ। अ-काज जा षट्पज्चाशत्तमो<5 ध्याय: राजाका आस्तीकको वर देनेके लिये तैयार होना, तक्षक नागकी व्याकुलता तथा आस्तीकका वर माँगना जनमेजय उवाच बालो>प्ययं स्थविर इवावभाषते नायं बाल: स्थविरो<यं मतो मे । इच्छाम्यहं वरमस्मै प्रदातुं तन्मे विप्रा: संविदध्वं यथावत्,जनमेजयने कहा--्राह्मणो! यह बालक है तो भी वृद्ध पुरुषोंके समान बात करता है, इसलिये मैं इसे बालक नहीं, वृद्ध मानता हूँ और इसको वर देना चाहता हूँ। इस विषयमें आपलोग अच्छी तरह विचार करके अपनी सम्मति दें
janamejaya uvāca | bālo 'py ayaṁ sthavira ivāvabhāṣate nāyaṁ bālaḥ sthaviro 'yaṁ mato me | icchāmy ahaṁ varam asmai pradātuṁ tan me viprāḥ saṁvidadhvaṁ yathāvat ||
జనమేజయుడు అన్నాడు— ఈ బాలుడు అయినా వృద్ధునివలె మాట్లాడుతున్నాడు; అందువల్ల నా దృష్టిలో ఇతడు బాలుడు కాదు, పరిపక్వ బుద్ధిగలవాడు. నేను ఇతనికి వరం ఇవ్వదలచాను. కాబట్టి, ఓ బ్రాహ్మణులారా, యథావిధిగా ఆలోచించి నాకు సరైన సలహా ఇవ్వండి.
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
Maturity is measured by discernment and speech, not by age; a ruler should act with restraint and seek proper counsel before granting powerful favors.
During the events surrounding Janamejaya’s snake-sacrifice, the king is impressed by the young speaker’s grave, elder-like words and expresses his intention to grant him a boon, asking the assembled Brahmins to advise him correctly.