Shloka 12
Āstīka-stuti at Janamejaya’s Sacrifice (आस्तीकस्तुतिः / यज्ञप्रशंसा)
शंंगी तेजसे प्रज्यलित-सा हो रहा था। उसने शीघ्र ही हाथमें जल लेकर तुम्हारे पिताको लक्ष्य करके रोषपूर्वक यह बात कही--'जिसने मेरे निरपराध पितापर मरा साँप डाल दिया है
iṭy uktvā prayayau tatra pitā yatrāsya so 'bhavat | dṛṣṭvā ca pitaram tasmai taṃ śāpaṃ pratyavedayat ||
అలా చెప్పి ఆ బాలుడు త్వరగా తన తండ్రి కూర్చున్న చోటికి వెళ్లాడు. తండ్రిని చూసి, రాజుపై తాను విధించిన శాపాన్ని తెలియజేశాడు—నా వాక్యబలంతో ప్రేరితుడై, కోపించిన ప్రఖరతేజస్సుగల విషధరుడు తక్షక నాగుడు ఏడు రాత్రుల తరువాత రాజును విషాగ్నితో దహించివేస్తాడని; అలాగే తన తపస్సు బలాన్ని కూడా ప్రకటించాడు.
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The episode underscores the ethical danger of uncontrolled anger and the weight of speech: a powerful utterance (śāpa) can set irreversible consequences in motion, so restraint and discernment are essential even when one feels wronged.
After pronouncing a curse against the king—foretelling death by Takṣaka after seven nights—the boy goes to where his father is seated and informs him of the curse he has issued.