Shloka 28
Ādi Parva, Adhyāya 47 — Janamejaya’s Sarpa-satra: Vow, Preparation, and the Onset of the Serpent Offering
अब्रवीद् भगिनी तत्र वासुके: संनिवेशने । नावमानात् कृतवती तवाहं विप्र बोधनम्,जब पतिने इस प्रकार हृदयमें कँपकँपी पैदा करनेवाली बात कही, तब उस घरमें स्थित वासुकिकी बहिन इस प्रकार बोली--'विप्रवर! मैंने अपमान करनेके लिये आपको नहीं जगाया था। आपके धर्मका लोप न हो जाय, यही ध्यानमें रखकर मैंने ऐसा किया है।” यह सुनकर क्रोधमें भरे हुए महातपस्वी ऋषि जरत्कारुने अपनी पत्नी नागकन्याको त्याग देनेकी इच्छा रखकर उससे कहा--“नागकन्ये! मैंने कभी झूठी बात मुँहसे नहीं निकाली है, अत: अवश्य जाऊँगा'
abravīd bhaginī tatra vāsukeḥ sanniveśane | nāvamānāt kṛtavatī tavāhaṃ vipra bodhanam ||
అప్పుడు వాసుకి నివాసంలో అతని సోదరి పలికింది— “ఓ విప్రా! అవమానించడానికి నేను మిమ్మల్ని మేల్కొలపలేదు; మీ ధర్మం లుప్తం కాకూడదనే ఉద్దేశంతోనే నేను అలా చేశాను.”
तक्षक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights intention in ethical action: a potentially harsh act (waking someone) is justified when motivated by safeguarding dharma rather than by disrespect. It distinguishes corrective concern from insult.
In Vāsuki’s abode, his sister explains to the brāhmaṇa she awakened that her purpose was not to offend him but to prevent any lapse in his dharma, setting the stage for the brāhmaṇa’s strong reaction in the surrounding passage.