Shloka 20
Jaradkāru Encounters the Pitṛs
Jaratkāru-Pitṛdarśana
शमीक उवाच न मे प्रियं कृतं तात नैष धर्मस्तपस्विनाम् | वयं तस्य नरेनन््द्रस्य विषये निवसामहे,शमीक बोले--वत्स! तुमने शाप देकर मेरा प्रिय कार्य नहीं किया है। यह तपस्वियोंका धर्म नहीं है। हमलोग उन महाराज परीक्षितके राज्यमें निवास करते हैं और उनके द्वारा न्यायपूर्वक हमारी रक्षा होती है। अतः उनको शाप देना मुझे पसंद नहीं है। हमारे-जैसे साधु पुरुषोंको तो वर्तमान राजा परीक्षितके अपराधको सब प्रकारसे क्षमा ही करना चाहिये। बेटा! यदि धर्मको नष्ट किया जाय तो वह मनुष्यका नाश कर देता है, इसमें संशय नहीं है। यदि राजा रक्षा न करे तो हमें भारी कष्ट पहुँच सकता है
śamīka uvāca | na me priyaṁ kṛtaṁ tāta naiṣa dharmas tapasvinām | vayaṁ tasya narendrasyā viṣaye nivasāmahe |
శమీకుడు పలికెను—వత్సా, నీవు చేసిన శాపం నాకు ప్రీతికరం కాదు; ఇది తపస్వుల ధర్మం కాదు. మేము ఆ నరేంద్రుని రాజ్యంలో నివసిస్తున్నాము; ఆయన న్యాయపాలనచే రక్షింపబడుతున్నాము. అందుచేత ఆయనపై శాపం నాకు నచ్చదు.
शमीक उवाच
Educational Q&A
Ascetics must uphold restraint and dharma; retaliatory cursing is improper, especially toward a ruler who provides just protection. Moral authority requires self-control and gratitude rather than anger.
Śamīka rebukes his son for issuing a curse. He emphasizes that they live safely under the king’s rule and that cursing the king is neither pleasing nor in keeping with the conduct expected of tapasvins.