Shloka 31
Takṣaka’s agency, Parīkṣit’s rites, and Janamejaya’s enthronement (वैयासिक परम्परा-प्रसङ्गः)
क्व ते पुरुषमानित्वं क्व ते वाचस्तथाविधा: । दर्पजा: पितरं द्रष्टा यस्त्वं शवधरं तथा,कहाँ है तुम्हारा पौरषका अभिमान, कहाँ गयीं तुम्हारी वे दर्पभरी बातें? जब तुम अपने पिताको मुर्दा ढोते चुपचाप देख रहे हो!
kva te puruṣamānitvaṃ kva te vācastathāvidhāḥ | darpajāḥ pitaraṃ draṣṭā yastvaṃ śavadharaṃ tathā ||
కృశుడు అన్నాడు—ఇప్పుడు నీ పురుషాభిమానం ఎక్కడ? ఆ గర్వభరితమైన మాటలు ఎక్కడ? నీవు నీ తండ్రి శవాన్ని మోస్తూ ఉండటం చూసి కూడా మౌనంగా నిలిచావు కదా!
कृश उवाच
Educational Q&A
The verse condemns empty bravado: prideful speech and self-proclaimed valor are exposed as hollow when one fails to act with courage and responsibility at a moment of moral testing—especially regarding one’s duty toward one’s father.
Kṛśa addresses someone with sharp reproach, contrasting that person’s earlier arrogant claims with their present passivity: they merely watched while their father was borne like a dead body, highlighting disgrace and the collapse of their supposed heroism.