Shloka 12
आदि पर्व, अध्याय ३८ — शमीक-उपदेशः, शाप-संदेशः, तक्षक-प्रसङ्गः (Śamīka’s counsel, the curse-message, and Takṣaka’s approach)
यायावरकुले धीमान् भविष्यति महानृषि: । जरत्कारुरिति ख्यातस्तपस्वी नियतेन्द्रिय:,यायावरकुलमें जरत्कारु नामसे विख्यात एक बुद्धिमान् महर्षि होंगे। वे तपस्यामें तत्पर रहकर अपने मन और इन्द्रियोंकोी संयममें रखेंगे
yāyāvarakule dhīmān bhaviṣyati mahān ṛṣiḥ | jaratkārur iti khyātas tapassvī niyatendriyaḥ ||
యాయావర కులంలో ‘జరత్కారు’ అని ప్రసిద్ధుడైన ఒక జ్ఞానవంత మహర్షి జన్మిస్తాడు. అతడు తపస్సులో నిమగ్నుడై మనస్సు మరియు ఇంద్రియాలను నియమంలో ఉంచుతాడు.
शेष उवाच
Educational Q&A
The verse highlights tapas (austerity) and niyama over the senses as the basis of true wisdom and spiritual stature; ethical authority is grounded in self-restraint rather than birth or power.
Śeṣa foretells the future appearance of the sage Jaratkāru in the yāyāvara (wandering ascetic) lineage, describing his character as wise, renowned, and disciplined—setting up his later role in the unfolding story.