Shloka 5
Śṛṅgī’s Curse on King Parikṣit
Parikṣit–Śṛṅgī–Takṣaka Causal Link
अव्ययस्याप्रमेयस्य सत्यस्य च तथाग्रत: । शप्ता इत्येव मे श्रुत्वा जायते हृदि वेपथु:,अविनाशी, अप्रमेय तथा सत्यस्वरूप ब्रह्माजीके आगे माताने हमें शाप दिया है--यह सुनकर ही हमारे हृदयमें कम्प छा जाता है
avyayasyāprameyasya satyasya ca tathāgrataḥ | śaptā ityeva me śrutvā jāyate hṛdi vepathuḥ ||
“అవ్యయుడు, అప్రమేయుడు, సత్యస్వరూపుడైన పరమేశ్వరుని సన్నిధిలో మనకు శాపం విధించబడింది—అని వినగానే నా హృదయంలో వణుకు పుడుతుంది.”
शेष उवाच
Educational Q&A
Even a spoken curse is treated as morally and cosmically weighty; awareness of higher Truth intensifies accountability, so the mind trembles at the consequences of adharma or transgression.
Śeṣa reports his inner reaction: merely hearing that “we have been cursed,” especially before the imperishable, immeasurable Truth (and, in the contextual gloss, before Brahmā), causes deep fear and trembling in the heart.