Shloka 1
Ādi-parva Adhyāya 33: Vāsuki’s Council on Averting the Sarpa-satra
अफ्-४#-राल जा त्रयस्त्रिंशो5 ध्याय: गरुडका अमृत लेकर लौटना, मार्गमें भगवान् विष्णुसे वर पाना एवं उनपर इन्द्रके द्वारा वज्न-प्रहार सौतिरुवाच जाम्बूनदमयो भूत्वा मरीचिनिकरोज्ज्वलः । प्रविवेश बलात् पक्षी वारिवेग इवार्णवम्,उग्रश्रवाजी कहते हैं--तदनन्तर जैसे जलका वेग समुद्रमें प्रवेश करता है, उसी प्रकार पक्षिराज गरुड सूर्यकी किरणोंके समान प्रकाशमान सुवर्णमय स्वरूप धारण करके बलपूर्वक जहाँ अमृत था, उस स्थानमें घुस गये
Sautir uvāca: tad-anantaraṁ jāmbūnada-mayo bhūtvā marīci-nikara-ujjvalaḥ | praviveśa balāt pakṣī vārivega ivārṇavam ||
సౌతి పలికెను—అనంతరం పక్షిరాజు గరుడుడు జాంబూనదసువర్ణమయ రూపమును ధరించి, సూర్యకిరణసమూహమువలె ప్రకాశిస్తూ, అమృతము నిల్వచేసిన స్థలములో బలాత్కారముగా ప్రవేశించెను—జలవేగము సముద్రములో దూసుకుపోవునట్లు।
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights unwavering determination in pursuit of a solemn objective (Garuḍa’s mission), while also inviting reflection on means versus ends: even a lofty goal can involve forceful action that disturbs established protections.
Garuḍa takes on a dazzling golden, sunbeam-like radiance and forcibly enters the guarded location where amṛta is kept, compared to a powerful surge of water entering the ocean.