Shloka 32
Garuḍa–Śakra Saṃvāda and the Retrieval of Amṛta (गरुड–शक्र संवादः अमृत-अपहरण-प्रसङ्गः)
प्रावर्तन्ताथ देवानामुत्पाता भयशंसिन: । इन्द्रस्य वज्ज॑ दयितं प्रजज्वाल भयात् ततः,उस समय देवताओंके यहाँ बहुत-से भयसूचक उत्पात होने लगे। देवराज इन्द्रका प्रिय आयुध वज्र भयसे जल उठा
prāvartantātha devānām utpātā bhayaśaṃsinaḥ | indrasya vajraṃ dayitaṃ prajajvāla bhayāt tataḥ ||
అప్పుడు దేవలోకంలో భయాన్ని సూచించే అనేక అపశకునాలు ప్రారంభమయ్యాయి. వెంటనే ఇంద్రుని ప్రియాయుధమైన వజ్రము కూడా భయంతోనే మండినట్లుగా ప్రకాశించింది.
कश्यप उवाच
Educational Q&A
When disorder threatens the world, it is reflected not only in human affairs but also through signs in nature and the divine realm. The verse underscores the Mahābhārata’s ethic that adharma produces instability, and that vigilance and restoration of right order (dharma) become urgent when ominous portents appear.
Kaśyapa reports that fearful omens begin to manifest among the gods. As a dramatic sign of impending crisis, Indra’s thunderbolt—his cherished weapon—suddenly blazes, indicating that a serious threat or upheaval is approaching.