Shloka 16
Vālakhilya-Tapas and the Birth of Garuḍa (वालखिल्यतपः-गरुडोत्पत्तिः)
सौतिरुवाच श्रुत्वा तमब्रुवन् सर्पा आहरामृतमोजसा । ततो दास्याद् विप्रमोक्षो भविता तव खेचर,उग्रश्रवाजी कहते हैं--गरुड़की बात सुनकर सर्पोने कहा--“गरुड! तुम पराक्रम करके हमारे लिये अमृत ला दो। इससे तुम्हें दास्यभावसे छुटकारा मिल जायगा”
sautir uvāca śrutvā tam abruvan sarpā āhara amṛtam ojasā | tato dāsyād vipramokṣo bhavitā tava khecara ||
సౌతి పలికెను—గరుడుని మాటలు విని సర్పులు అన్నారు: “ఓ ఆకాశవిహారి గరుడా! నీ పరాక్రమంతో మా కొరకు అమృతాన్ని తెచ్చి ఇవ్వు; అప్పుడు నీవు దాస్యస్థితి నుండి విముక్తుడవగుదువు.”
पितामह उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how freedom from bondage is sometimes pursued through transactional promises and risky power-driven acts. It invites reflection on whether liberation gained by bargaining with morally ambiguous forces (here, the serpents) aligns with dharma, and how desire for release can be leveraged by others.
After hearing Garuḍa, the serpents respond by instructing him to fetch amṛta through his own prowess. They promise that once he brings the nectar, he will be released from servitude—setting the motive for Garuḍa’s ensuing quest for amṛta.