Shloka 56
ररास गगन कृत्स्नमुत्पातजलदैरिव । उस भयंकर आर्तनाद और अग्निदेवकी गर्जनासे वहाँका सम्पूर्ण आकाश मानो उत्पातकालिक मेघोंकी गर्जनासे गूँज रहा था
rarāsa gaganaṁ kṛtsnam utpātajaladair iva |
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఆ భయంకరమైన ఆర్తనాదముతోను, పావకుని (అగ్ని) గర్జనతోను, సమస్త ఆకాశము ఉత్పాతకాల మేఘగర్జనల వలె ప్రతిధ్వనించెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames intense sound—anguished cries and Agni’s roar—as an omen-like cosmic reverberation, suggesting that human suffering and divine forces can coincide as signs of moral disturbance and impending consequence.
A terrifying outcry and the thunderous roaring associated with Agni make the whole sky seem to rumble like ominous storm clouds, heightening the sense of dread and signaling an inauspicious moment in the unfolding events.