Shloka 11
शशाप तं च संक्रुद्धो बीभत्सुर्जिह्मगामिनम् । पावको वासुदेवश्चाप्यप्रतिष्ठो भविष्यसि,फिर क्रोधमें भरे हुए अर्जुनने टेढ़ी चालसे चलनेवाले उस नागको शाप दिया--'अरे! तू आश्रयहीन हो जायगा।' अग्नि और श्रीकृष्णने भी उसका अनुमोदन किया
śaśāpa taṃ ca saṃkruddho bībhatsur jihmagāminam | pāvako vāsudevaś cāpy apratiṣṭho bhaviṣyasi ||
క్రోధంతో రగిలిన బీభత్సు అర్జునుడు వంకర నడకగల ఆ నాగుని శపించాడు— “నీవు ఆశ్రయరహితుడవు, ప్రతిష్ఠలేనివాడవు అవుతావు.” పావకుడైన అగ్ని మరియు వాసుదేవుడు (కృష్ణుడు) కూడా దానిని సమ్మతించారు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Crooked, deceitful aggression is portrayed as adharma that leads to loss of stability and protection; the narrative frames moral consequence as being affirmed not only by a hero’s judgment but also by divine witnesses (Agni and Kṛṣṇa).
Vaiśampāyana narrates that Arjuna, angered by a serpent’s harmful, crooked behavior, utters a curse that it will become ‘apratiṣṭha’ (without standing/refuge). Agni and Kṛṣṇa explicitly endorse Arjuna’s utterance.