Shloka 703
Jarītā–Śārṅgā-saṃvāda: Ākhu-haraṇa and the Approach of Agni (आखुहरणं अग्न्यागमनश्च)
इच्छेय त्वत्प्रसादेन स्वात्मन: प्रकृतिं स्थिराम् । परंतु मुझे अत्यन्त अरुचि हो गयी है, जिसे मैं किसी प्रकार दूर नहीं कर पाता। जगत्पते! उस अरुचिके कारण मैं तेज और बलसे हीन होता जा रहा हूँ। अतः मैं चाहता हूँ कि आपकी कृपासे मैं स्वस्थ हो जाऊँ; मेरी स्वाभाविक स्थिति सुदृढ़ बनी रहे”
iccheya tvatprasādena svātmanaḥ prakṛtiṁ sthirām |
వైశంపాయనుడు చెప్పెను—“మీ ప్రసాదంతో నేను నా స్వస్థమైన, స్థిరమైన సహజస్థితిని తిరిగి పొందాలని కోరుతున్నాను. కానీ నాలో తీవ్రమైన అరుచి పుట్టింది; దానిని ఏ విధంగానూ తొలగించలేకపోతున్నాను. జగత్పతీ! ఆ అరుచివల్ల నా తేజస్సు, బలం క్షీణిస్తున్నాయి. అందుచేత మీ కరుణవల్ల నేను మళ్లీ ఆరోగ్యవంతుడనై, నా సహజస్థితి దృఢంగా నిలిచియుండాలని కోరుతున్నాను.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage frames recovery of strength and clarity as arising from both inner aspiration and divine grace: when aversion and despondency weaken one’s tejas and bala, one should seek restoration of one’s steady, natural state through humility, prayer, and the support of a higher moral-spiritual authority.
A speaker (reported by Vaiśampāyana) expresses that an overpowering distaste/aversion has made him lose vigor and strength, and he petitions the ‘Lord of the world’ for compassionate help so that he may return to health and maintain his stable, innate condition.