Shloka 65
Jarītā–Śārṅgā-saṃvāda: Ākhu-haraṇa and the Approach of Agni (आखुहरणं अग्न्यागमनश्च)
सतत चाज्यधाराभिरैकात्म्ये तत्र कर्मणि । हविषा च ततो वद्िः परां तृप्तिमगच्छत,उस द्वितीय यज्ञमें निरन्तर घीकी अविच्छिन्न धाराओंसे अग्निदेवको बड़ी तृप्ति प्राप्त हुई
satatam cājyadhārābhir aikātmye tatra karmaṇi | haviṣā ca tato vahnīḥ parāṃ tṛptim agacchat ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఆ రెండవ యజ్ఞంలో కర్మ ఏకాత్మ్యంగా అవిచ్ఛిన్నంగా సాగుతుండగా, నిరంతరం ఘృతధారలు అర్పింపబడెను; ఆ హవిస్సులతో హుతాశనుడైన అగ్నిదేవుడు పరమ తృప్తిని పొందెను।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights yajña-dharma: when a sacred act is performed with uninterrupted offering and unified intent (aikātmya), it becomes efficacious and pleases the deity—here, Agni—showing the ethical value of discipline, continuity, and concord in collective religious duty.
During a second sacrificial rite, continuous streams of ghee and other oblations are offered into the fire. As the ritual proceeds in harmonious unity, Agni (the sacrificial fire) becomes greatly satisfied, indicating the successful performance of the yajña.