Shloka 19
Jarītā-Śārṅgaka-saṃvādaḥ — The Dialogue of Jaritā and the Śārṅgaka Chicks
Fire-escape deliberation
भक्ष्यैरभोज्यैश्न पेयैश्व रसवद्धिर्महा धनै: । माल्यैश्न विविधैर्गन्धैर्युक्त वाष्णेयपार्थयो:
bhakṣyair abhojyaiś ca peyaiś ca rasavaddhir mahādhanaiḥ | mālyaiś ca vividhair gandhair yuktaṃ vāsṇeyapārthayoḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను— వాసుదేవ శ్రీకృష్ణుని మరియు పార్థుడు (అర్జునుడు) యొక్క అంతఃపురము నానావిధ భక్ష్యభోజ్యములతో, రసవంతమైన మరియు అత్యంత విలువైన పానీయములతో, మహాధనసంపదతో, వివిధ పుష్పమాలలతో మరియు సుగంధ ద్రవ్యములతో సమృద్ధిగా ఉండెను. వారు యమునా తీరమున ఉన్న ఆ రమ్య విహారస్థలమునకు చేరి, శుభ రత్నములతో అలంకృతమైన క్రీడామండపములలో గృహస్త్రీలు ప్రవేశించిరి; ఆపై ప్రతి ఒక్కరు తమ తమ రుచికి తగినట్లు జలక్రీడలో మునిగిరి.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ordered prosperity of a righteous royal household: abundance is paired with refinement (garlands, perfumes, tasteful recreation). Ethically, it frames enjoyment as culturally regulated and harmonious, not indulgence that disrupts duty.
After reaching a pleasure-ground by the Yamunā, the women of Kṛṣṇa and Arjuna’s household enter the play-pavilions with supplies—foods, rich drinks, garlands, and perfumes—and begin water-sport according to their preferences.