Shloka 11
आकाशमेघवर्णनम् / Description of the Sky Filled with Rain-Clouds
महानदीभिर्बलद्वीभिस्तत्र तत्र सहस्रश: । आपूर्यमाणमत्यर्थ नृत्यन्तमिव चोर्मिभि:,बहुत-सी बड़ी-बड़ी नदियाँ सहस्रोंकी संख्यामें आकर उसमें यत्र-तत्र मिलतीं और उसे अधिकाधिक भरती रहती थीं। वह भुजाओंके समान ऊँची लहरोंको ऊपर उठाये नृत्य-सा कर रहा था
mahānadībhir baladvībhis tatra tatra sahasraśaḥ | āpūryamāṇam atyarthaṁ nṛtyantam iva cormibhiḥ ||
వేల సంఖ్యలో మహానదులు, బలమైన ప్రవాహములు అక్కడక్కడ చేరి దానిలో కలసి, దానిని మరింత మరింతగా నింపుచుండెను. ఉర్ములు భుజాలవలె ఎత్తుగా లేచి—అది నర్తించుచున్నట్లు కనిపించెను.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse primarily offers a vivid simile: nature’s immense forces appear animated, yet they follow an intelligible pattern—many rivers converging to fill a larger expanse. It supports the epic’s broader sensibility that the world’s power can be awe-inspiring while still operating within an underlying order.
Śaunaka is describing a great water-body (such as a sea or vast river-system) into which thousands of large rivers and strong currents merge from many directions, continually increasing its fullness; the waves rise like arms, making it look as though it is dancing.