Shloka 13
खाण्डवदाहे देवविमुखता तथा मयदानवाभयदानम् | Khāṇḍava Burning: Devas Withdraw; Maya Granted Protection
तत्र जाम्बूनदाड्नि स्पर्ध्यास्तरणवन्ति च । मणिविद्रुमचित्राणि ज्वलिताग्निप्रभाणि च,उस सभामें सैकड़ों सिंहासन रखे गये भै, जिनमें सुवर्ण जड़ा गया था। उन सिंहासनोंपर बहुमूल्य बिछौने पड़े थे। वे सभी आसन मणि और मूँगोंसे चित्रित होनेके कारण प्रज्वलित अग्निके समान प्रकाशित हो रहे थे। भोज, वृष्णि और अन्धकवंशके पुरुषसिंह महारथी वीर उन्हीं सिंहासनोंपर आकर बैठे, मानो यज्ञकी वेदियोंपर प्रज्वलित अग्निदेव शोभा पा रहे हों
tatra jāmbūnadāḍhni spardhyāstaraṇavanti ca | maṇividrumacitrāṇi jvalitāgniprabhāṇi ca ||
అక్కడ జాంబూనద సువర్ణసమృద్ధితో, పోటీ పడదగిన ఆస్తరణాలతో కూడిన ఆసనాలు ఉండెను; మణులు, ప్రవాళాలతో చిత్రితమైనవి జ్వలితాగ్ని ప్రభలవలె ప్రకాశించెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic ideal of orderly reception and honor in a public assembly: prosperity is shown not merely as luxury, but as a structured expression of respect, rank, and communal decorum.
Vaiśampāyana describes an assembly hall where richly covered seats—golden and inlaid with gems and coral—shine like fire, setting the scene for eminent persons to be seated in a formal gathering.